ระบบ RFID และ AI ในคลังยาค้าส่ง ตั้งแต่รับสินค้าเข้าคลัง จนกล่องถึงมือร้านค้า

ขอบเขตที่ระบบต้องครอบคลุม

ไล่ตามเส้นทางของสินค้าหนึ่งชิ้น ตั้งแต่เข้าคลังจนถึงหน้าร้าน

• รับสินค้าตามใบสั่งซื้อ สร้างข้อมูล Tag และติด Tag เข้ากับสินค้า
• จัดเก็บเข้าคลังในระดับพาเลท และเติมสินค้าเข้าโซนหยิบขายให้ทัน
• รับ Sales Order จาก SAP ทุกเช้า แล้วแปลงเป็นรายการหยิบสินค้าตามสายจัดส่ง
• หยิบสินค้ารายชิ้นลงตะกร้าของแต่ละ Order แล้วตรวจสอบก่อนแพ็ค
• แพ็ค ออกใบปะหน้ากล่อง สร้าง DO ส่งกลับ SAP เพื่อตัดสต๊อกทันที
• ขึ้นรถตามสายส่ง ส่งมอบที่ร้าน และยืนยันเอกสารกลับที่ออฟฟิศ

ข้อจำกัดที่เป็นตัวกำหนดการออกแบบ

ทุกข้อคือเหตุผลที่ระบบนี้หน้าตาไม่เหมือนคลังสินค้าทั่วไป

• ขายเป็นชิ้น ไม่ได้ขายเป็นลังหรือเป็นพาเลท ลูกค้าแต่ละร้านสั่งสินค้าคละกันตามที่ตัวเองต้องการ จำนวนต่อรายการจึงไม่เท่ากันเลย
• ปริมาณที่ต้องจ่ายต่อวันมากกว่าสองหมื่นชิ้น ขั้นตอนไหนที่ช้าลงหนึ่งวินาทีต่อชิ้น จะกลายเป็นหลายชั่วโมงต่อวันทันที
• เป็นธุรกิจค้าส่งยา จึงต้องบันทึกเลข Lot ของสินค้าที่จ่ายออกเพื่อส่งข้อมูลให้หน่วยงานรัฐที่กำกับดูแล ไม่ใช่เรื่องที่เลือกทำหรือไม่ทำได้
• คำสั่งซื้อส่วนใหญ่มาจากเว็บออนไลน์ มีเซลล์ขายบ้างแต่น้อยกว่า เวลาตั้งแต่ลูกค้ากดสั่งจนของถึงร้านคือสิ่งที่ลูกค้าเห็นและเปรียบเทียบ

สองโซน กับการเติมของที่ระบบสั่งเอง

พื้นที่หยิบขายมีจำกัด ของจึงต้องไหลลงมาเติมตลอดเวลาโดยไม่ต้องมีคนคอยเดินดู

• โซน Z001 คือพื้นที่จัดเก็บสินค้าเต็มพาเลท เป็นที่อยู่หลักของของทั้งคลัง
• โซน Z002 คือพื้นที่สำหรับหยิบสินค้าขายออก พื้นที่น้อยกว่ามาก เก็บของได้จำกัด แต่เป็นโซนที่คนเข้าไปหยิบของทั้งวัน
• ระบบคอยตรวจจำนวนของแต่ละ SKU ที่ค้างอยู่ใน Z002 ตลอด ตัวไหนต่ำกว่าค่ามาตรฐานที่ตั้งไว้ ระบบจะสร้างรายการ Transfer จาก Z001 ลงมาให้เองอัตโนมัติ
• รายการ Transfer ไปขึ้นบน Tablet ของพนักงานคลัง ทั้งขาแบ่งของลงมาเติมโซนหยิบ และขาเก็บของที่เหลือกลับขึ้นไป
• การจัดเก็บทุกครั้งอ่าน Tag ที่สินค้าคู่กับ Tag ประจำ Location ระบบจึงรู้ว่าพาเลทนี้อยู่ช่องไหนจริง ไม่ใช่รู้แค่ว่าอยู่ในโซนไหน

จุดที่ RFID ใช้ไม่ได้ และเราไม่ฝืนใช้

ขั้นตอนหยิบสินค้าขายออกคือจุดเดียวในทั้งสายที่เรากลับไปใช้ Barcode

• การขายเป็นการขายรายชิ้น ไม่ใช่เป็นลังหรือเป็นพาเลท สินค้าในหนึ่ง Order จึงคละกันตามที่ลูกค้าสั่งเข้ามาทางเว็บ
• สิ่งที่ระบบต้องยืนยันตอนนั้นคือสินค้าชิ้นนี้อยู่ในรายการสั่งซื้อหรือไม่ และครบจำนวนหรือยัง ซึ่งการอ่าน Barcode ที่ตัวสินค้าทีละชิ้นตอบได้ตรงกว่า
• บางครั้งของมีไม่ครบ ระบบต้องรับได้ว่ารายการนี้หยิบได้เท่านี้ แล้วบันทึกส่วนต่างไว้ ไม่ใช่บังคับให้กดครบแล้วค่อยไปแก้ทีหลัง
• สินค้าที่หยิบได้จะถูกจัดลงตะกร้าประจำ Order ซึ่งตัวตะกร้าเองมี RFID Tag ประจำใบ ระบบจึงรู้ว่า Order ไหนอยู่ในตะกร้าใบไหน

พนักงานอ่าน Location Tag แล้วเลือกสินค้าที่ต้องการนับ ระบบดึงยอดจาก SAP มาหักกับยอดที่มีอยู่ในโซนให้เห็นพร้อมกันบนจอเดียว

ส่วนต่างจึงเห็นตั้งแต่ตอนที่ยังยืนอยู่หน้าชั้น ไม่ใช่ไปเห็นตอนทำรายงานสรุป ซึ่งเป็นเวลาที่กลับไปหาสาเหตุไม่ได้แล้วว่าของหายไปตรงไหนของวัน